316 2-elektrode geleidbaarheidssensor van roestvrij staal met Pt1000-temperatuurelement voor nauwkeurige meting van de waterkwaliteit

Geleidbaarheid dient als een economische, onderhoudsarme indicator voor de waterkwaliteit. Water van hoge kwaliteit met minimale verontreinigingen vertoont een lage geleidbaarheid. Vergeleken met pH-meting vereist geleidbaarheid veel minder onderhoud en minimale kalibratie. Veel voorkomende toepassingen zijn onder meer ketelvoedingswater, omgekeerde osmose (RO) en demineralisatiesystemen.

Omdat de geleidbaarheid toeneemt met de ionenconcentratie (tot op zekere hoogte), kan deze correleren met procentuele concentratiewaarden voor oplossingen zoals zuren of basen. Omdat geleidbaarheid echter niet-specifiek is, is het meten van concentratiepercentages alleen van toepassing op individuele chemicaliën, niet op mengsels van meerdere bijdragende chemicaliën.

Er worden twee primaire sensorstijlen gebruikt voor geleidbaarheidsmeting:Contact opnemenEnInductief (ringkern, elektrodeloos).

Contactsensoren meten de geleidbaarheid door een elektrische wisselstroom aan te leggen op sensorelektroden (die samen de celconstante bepalen) die zijn ondergedompeld in een oplossing en de resulterende spanning te meten. De oplossing fungeert als de elektrische geleider tussen de sensorelektroden.

• Polarisatie:Kan de meetnauwkeurigheid beïnvloeden
• Verontreiniging:Afzettingen of coatings op de elektrodeoppervlakken van 2-polige cellen kunnen de geleidbaarheidsmetingen verlagen. Met 4-polige geleidbaarheidscellen kunnen deze effecten worden voorkomen.
• Kabelweerstand:Kan meetfouten introduceren en daar moet rekening mee worden gehouden
• Temperatuur:Geleidbaarheidsmetingen zijn temperatuurafhankelijk, waarbij de geleidbaarheid toeneemt naarmate de temperatuur stijgt